Recordstaking bij ETH en SOL, maar minder rendement

Staking is voor veel crypto-bezitters een vertrouwde manier om passief inkomen te genereren. Je zet je munten vast in het netwerk, helpt mee met het valideren van transacties en ontvangt daarvoor een beloning. Klinkt eenvoudig, maar achter die simpele belofte gaan complexe mechanismen schuil. De nieuwste cijfers rond Ethereum en Solana laten een opvallende tegenstelling zien: meer mensen staken dan ooit, maar de opbrengst per persoon wordt steeds kleiner.

Nooit eerder zoveel vastgezet

Zowel bij Ethereum als bij Solana worden momenteel recordhoeveelheden tokens gestaked. Bij Ethereum is inmiddels meer dan 34 miljoen ETH vergrendeld in het stakingcontract, goed voor ruim 28 procent van de totale supply in omloop. Bij Solana liggen de verhoudingen vergelijkbaar: een historisch hoog percentage van alle SOL-tokens is actief ingezet om het netwerk te beveiligen.

Deze groei is geen toeval. Na de overstap van Ethereum naar proof-of-stake in september 2022, bekend als 'The Merge', en de introductie van opnames via de Shapella-upgrade in 2023, is staking voor veel gebruikers een stuk toegankelijker geworden. Liquid staking platforms zoals Lido en Rocket Pool hebben er verder voor gezorgd dat ook kleine beleggers zonder technische kennis kunnen meedoen. Bij Solana speelt een vergelijkbaar verhaal: gebruiksvriendelijke validators en gedelegeerd staken hebben de drempel flink verlaagd.

Waarom daalt het rendement?

De reden voor de dalende rendementen is puur wiskundig. Bij proof-of-stake netwerken is de totale beloning die per tijdseenheid wordt uitgedeeld min of meer vastgesteld door het protocol. Bij Ethereum hangt de uitgifte van nieuwe ETH als beloning direct samen met het totale aantal gestakede coins. Hoe meer ETH wordt vastgezet, hoe kleiner het aandeel van elke individuele staker in de totale pot.

Concreet: het jaarlijkse rendement op Ethereum-staking, ook wel het APY (Annual Percentage Yield) genoemd, lag vlak na The Merge nog rond de 5 tot 6 procent. Inmiddels is dit teruggelopen naar grofweg 3 tot 3,5 procent, afhankelijk van het platform en de marktomstandigheden. Bij Solana ziet men een soortgelijke beweging. De staking yield daalde van percentages rond de 7 tot 8 procent in eerdere periodes naar niveaus dichter bij de 6 procent of lager, mede afhankelijk van netwerkinflatie en validatorkosten.

Groeiende populariteit als tweesnijdend zwaard

Het succes van staking is tegelijkertijd de oorzaak van het lagere rendement. Naarmate staking toegankelijker wordt en meer beleggers instappen, verdunnen de beloningen. Dit is een ingebakken eigenschap van gedecentraliseerde netwerken: het protocol past zich aan op basis van deelname, niet op basis van marktprijzen of externe economische factoren.

Toch zit er ook een positieve kant aan dit verhaal. Een hoge stakinggraad betekent dat het netwerk goed beveiligd is. Bij Ethereum geldt: hoe meer ETH is vastgezet, hoe kostbaarder en ingewikkelder een eventuele aanval op het netwerk wordt. Vanuit dat perspectief weerspiegelt de recordstaking vertrouwen van de markt in de langetermijnwaarde van het netwerk, niet alleen een zucht naar rendement.

Wat betekent dit?

Voor Nederlandse crypto-bezitters die staking overwegen of al actief staken, is dit nieuws een reminder dat rendement in de crypto-wereld zelden statisch is. Het dalende APY betekent niet per definitie dat staking onaantrekkelijk wordt, maar het vraagt wel om een realistischere verwachting. Wie jarenlang rekende op 5 of 6 procent per jaar bij Ethereum, moet nu accepteren dat 3 procent de nieuwe realiteit kan zijn.

Tegelijkertijd is het goed om staking te vergelijken met alternatieven. Een traditionele spaarrekening biedt momenteel in Nederland ook rendementen van 2 tot 3 procent, maar zonder de koersrisico's die bij crypto horen. Bij staking loop je immers nog steeds koersrisico: als de prijs van ETH of SOL daalt terwijl jouw tokens zijn vergrendeld, weegt die daling zwaarder dan de stakingbeloning. De risico's blijven daarmee aanzienlijk groter dan bij traditioneel sparen.

Voor wie al staakt, is er ook een praktisch punt: bij platforms die liquid staking tokens uitgeven, zoals stETH bij Lido, worden beloningen automatisch herbelegd. Dat maakt de precieze berekening van effectief rendement complexer. Het is verstandig om regelmatig de actuele APY van je gekozen platform te controleren en te vergelijken met andere opties.

De bredere trend in proof-of-stake netwerken

Ethereum en Solana zijn geen uitzonderingen. Vrijwel elk groot proof-of-stake netwerk kampt met hetzelfde fenomeen: groeiende participatie drijft rendementen omlaag. Bij Cardano, Polkadot en Cosmos zien analisten vergelijkbare patronen. Dit suggereert dat het een structurele eigenschap is van volwassen wordende PoS-ecosystemen, geen tijdelijke anomalie.

Interessant is ook hoe dit de discussie rond Ethereums toekomstige monetair beleid aanwakkert. Sommige ontwikkelaars en onderzoekers pleiten voor een aanpassing van het uitgifte-mechanisme om staking aantrekkelijk te houden, ook bij hoge participatiegraad. Of en wanneer dergelijke veranderingen worden doorgevoerd, is echter onzeker en hangt af van brede consensus binnen de Ethereum-gemeenschap.

Vooruitblik

De recordstaking bij Ethereum en Solana laat zien dat proof-of-stake als concept breed wordt omarmd. Het dalende rendement is een logisch gevolg van dat succes, en geen signaal dat er iets mis is met de netwerken zelf. Voor beleggers en stakers is het zaak om verwachtingen bij te stellen en te begrijpen hoe de beloningsmechanismen werken voordat ze beslissingen nemen. Doe altijd eigen onderzoek, houd rekening met de inherente risico's van crypto en besef dat historische rendementen geen garantie bieden voor de toekomst.