Stablecoins veroveren wereld vanuit Lagos, niet Wall Street

Als het gaat over de toekomst van stablecoins, kijkt de financiële wereld automatisch naar Wall Street, de City of London of de techbedrijven in Silicon Valley. Maar die blik is mogelijk volledig verkeerd gericht. De werkelijke motor achter de groei van stablecoins draait niet in rijke westerse landen, maar in steden als Lagos, Buenos Aires en Manila. En dat is geen toeval.

Wat zijn stablecoins en waarom zijn ze anders?

Stablecoins zijn digitale munten waarvan de waarde is gekoppeld aan een stabiel actief, meestal de Amerikaanse dollar. De bekendste voorbeelden zijn USDT (Tether) en USDC (Circle). In tegenstelling tot bitcoin of ethereum schommelen ze nauwelijks in waarde, wat ze aantrekkelijk maakt voor mensen die de voordelen van crypto willen zonder de hoge volatiliteit. Je kunt ze snel en goedkoop overmaken, wereldwijd, zonder tussenkomst van een bank.

In westerse landen klinkt dat misschien als een technisch voordeel. In grote delen van de wereld is het een levensnoodzaak.

Waarom opkomende markten de echte groeimotor zijn

In landen als Nigeria, Argentinië en de Filipijnen kampen mensen met uitdagingen die voor de gemiddelde Nederlander ver van het bed zijn. Denk aan hoge inflatie die de lokale munt snel uitholt, beperkte toegang tot bankdiensten, en torenhoge kosten voor internationale geldovermakingen. In Argentinië heeft de peso in de afgelopen jaren een enorme waardedaling doorgemaakt. Veel mensen zoeken naar manieren om hun spaargeld te beschermen zonder afhankelijk te zijn van de grillen van de overheid of het lokale bankwezen.

Stablecoins in dollars bieden daarvoor een praktische uitweg. Een ondernemer in Lagos kan betalingen ontvangen van klanten in Europa zonder gebruik te maken van dure en trage traditionele overboekingssystemen. Een Filipijnse arbeider die in het buitenland werkt, kan geld naar huis sturen voor een fractie van de kosten die een Western Union of een bank in rekening zou brengen. Dit zijn geen theoretische voordelen. Dit zijn dagelijkse realiteiten voor honderden miljoenen mensen.

De cijfers liegen er niet om

Gegevens van verschillende blockchain-analysebedrijven laten al jaren zien dat het transactievolume van stablecoins in Sub-Sahara Afrika, Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië sneller groeit dan in Noord-Amerika of Europa. Peer-to-peer platforms en lokale crypto-exchanges in deze regio's rapporteren groeiende gebruikersaantallen, ook in periodes waarin de bredere cryptomarkt stil lag. Dat is een significante indicator: de adoptie is hier minder afhankelijk van speculatieve interesse en meer gebaseerd op praktisch nut.

Nigeria geldt inmiddels als een van de landen met de hoogste crypto-adoptie ter wereld. Dat is niet puur omdat jongeren er rijk willen worden via bitcoin. Het is ook omdat de naira als munt structureel onder druk staat en buitenlandse valuta moeilijk toegankelijk is via officiële kanalen.

De rol van regelgeving in opkomende markten

Interessant is dat sommige van deze landen tegelijkertijd ook strenger proberen op te treden tegen crypto. Nigeria verbood banken jarenlang om cryptobedrijven te bedienen, maar dat heeft de adoptie nauwelijks geremd. Het gebruik verschoof gewoon naar peer-to-peer netwerken. Dit illustreert hoe moeilijk het is om stablecoins te onderdrukken als de economische behoefte groot genoeg is.

Andere landen experimenteren juist met het integreren van stablecoins in hun financiële systeem. In Latijns-Amerika zijn er landen die actief nadenken over dollargebonden digitale munten als aanvulling op het bestaande systeem. De regelgeving rondom stablecoins is wereldwijd nog in ontwikkeling, ook in Europa waar de MiCA-wetgeving inmiddels van kracht is. Maar in opkomende markten beweegt de praktijk vaak sneller dan de wet.

Wat betekent dit?

De verschuiving van het zwaartepunt naar opkomende markten zegt iets fundamenteels over waar stablecoins werkelijk van waarde zijn. In Nederland of Duitsland heb je een stabiele euro, toegang tot goedkoop betalingsverkeer en een goed functionerend bankwezen. De toegevoegde waarde van een dollar-stablecoin is hier beperkt voor de doorsnee consument. Maar voor iemand in een land met hoge inflatie, beperkte bankdiensten of hoge overmakingskosten is een stablecoin geen speculatief product maar een financieel instrument met directe waarde.

Dit betekent ook dat de toekomstige schaal van stablecoins grotendeels afhankelijk is van wat er gebeurt in die opkomende markten. Als honderden miljoenen mensen dagelijks stablecoins gaan gebruiken voor betalingen en sparen, verandert dat de dynamiek van de hele cryptosector. Het legt ook druk op traditionele financiële instellingen en op regulatoren wereldwijd om hier serieus op in te spelen.

Voor Nederlandse beleggers en geïnteresseerden is het nuttig om te begrijpen dat de groei van stablecoins dus niet puur een speculatief verhaal is. Er zit een stevige laag van reële vraag onder, gedreven door mensen die simpelweg betere toegang tot financiële diensten zoeken. De risico's blijven groot, met name rondom regelgeving en de vraag of uitgevers van stablecoins altijd aan hun verplichtingen kunnen voldoen. Doe altijd eigen onderzoek voordat je conclusies trekt over de waarde of het potentieel van specifieke projecten.

Vooruitblik: wie bepaalt straks de spelregels?

De komende jaren zal duidelijk worden in hoeverre opkomende markten daadwerkelijk de koers van stablecoin-adoptie bepalen. Grote uitgevers als Tether en Circle richten zich traditioneel op westerse institutionele klanten en regelgevers, maar de gebruikersbasis groeit juist elders. Er ontstaan ook lokale spelers die stablecoins bouwen die zijn gekoppeld aan regionale valuta of specifiek zijn afgestemd op de behoeften van lokale markten.

Of Wall Street het nu wil of niet: de echte testomgeving voor stablecoins is al lang niet meer New York. Het is Lagos, het is Buenos Aires, het is Manila. En die steden laten zien dat digitaal geld zijn nut bewezen heeft, buiten de kantoorgebouwen van grote banken om.