Weinig economen zijn zo nauw verbonden met de bitcoin-gedachte als Saifedean Ammous. De auteur van het invloedrijke boek The Bitcoin Standard laat opnieuw van zich horen met een stellige claim: bitcoin zal op den duur niet alleen groter worden dan goud, maar ook stabieler. Dat klinkt voor veel mensen nog vergezocht, maar zijn redenering verdient een nadere blik.
De man achter The Bitcoin Standard
Saifedean Ammous is een Libanese econoom die in 2018 wereldwijd aandacht trok met zijn boek The Bitcoin Standard. Daarin beschrijft hij bitcoin als de logische opvolger van de goudstandaard: een monetair systeem waarbij geld gedekt wordt door een schaars, niet willekeurig te vermeerderen goed. Het boek werd een standaardwerk in bitcoin-kringen en vertaald in tientallen talen, waaronder het Nederlands.
Lees ook
Rode week voor Bitcoin-ETF's: €200 miljoen verdwijntStrategy en Strive kopen 2.300 BTC op voor de koersdipAmmous positioneert zich uitgesproken als zogeheten bitcoin-maximalist. Dat betekent dat hij andere cryptovaluta grotendeels afdoet als irrelevant of misleidend, en bitcoin beschouwt als de enige digitale munt met echte monetaire waarde. Zijn uitspraken wegen daarom zwaar in de bitcoin-gemeenschap, al zijn critici er ook genoeg.
Waarom de vaste voorraad zo centraal staat
De kern van zijn redenering draait om één eigenschap van bitcoin die uniek is in de financiële wereld: er zullen nooit meer dan 21 miljoen bitcoin bestaan. Dit maximum is vastgelegd in de broncode van het netwerk en kan niet worden aangepast zonder brede consensus van alle deelnemers, iets wat in de praktijk nagenoeg onmogelijk is gebleken.
Goud heeft ook een beperkte voorraad, maar die is niet absoluut. Elk jaar komt er wereldwijd zo'n 3.000 tot 3.500 ton goud bij via mijnbouw. Als de goudprijs stijgt, wordt het aantrekkelijker om meer te delven, wat de inflatie van het aanbod versnelt. Bij bitcoin werkt dat mechanisme anders: ook als de prijs vertienvoudigt, blijft de uitgifte van nieuwe munten strikt gereguleerd via het zogeheten halving-systeem. Elke vier jaar wordt de beloning voor miners gehalveerd. De laatste bitcoin wordt naar verwachting pas rond het jaar 2140 gedolven.
Voor Ammous is dit niet slechts een technisch detail. Hij ziet het als de basis voor echte monetaire hardheid, een eigenschap die hij omschrijft als de onmogelijkheid voor een centrale autoriteit om de waarde te verwatereren door extra eenheden te creëren.
Bitcoin en goud: een vergelijking in cijfers
Op dit moment heeft goud een marktkapitalisatie van ongeveer 20 biljoen dollar, terwijl bitcoin rond de 1 tot 2 biljoen dollar schommelt, afhankelijk van de koers. Bitcoin is dus nog altijd een fractie van de goudmarkt. Toch is het niet de eerste keer dat analisten en economen beweren dat bitcoin die kloof op termijn kan dichten of zelfs overstijgen.
De vergelijking gaat verder dan alleen omvang. Goud heeft een bewezen geschiedenis van duizenden jaren als waardeopslag. Bitcoin bestaat pas sinds 2009 en heeft in die tijd enorme koersuitslagen laten zien, zowel naar boven als naar beneden. De volatiliteit van bitcoin is historisch gezien vele malen groter dan die van goud. Ammous erkent dit, maar betoogt dat naarmate de adoptie toeneemt en de markt volwassener wordt, die volatiliteit structureel zal afnemen.
Wat betekent dit?
De uitspraken van Ammous zijn interessant als denkraam, maar moeten in de juiste context worden geplaatst. Hij is een overtuigd bitcoiner en zijn analyses zijn nooit neutraal. Tegelijkertijd is hij een serieuze econoom die zijn standpunten onderbouwt met theorie over monetaire economie, en zijn boek heeft de discussie over bitcoin als digitaal goud aantoonbaar verbreed buiten de technische gemeenschap.
Voor Nederlandse beleggers is het relevante punt niet zozeer of zijn voorspelling uitkomt, maar welke eigenschappen van bitcoin daadwerkelijk uniek zijn. De vaste voorraad is objectief een onderscheidend kenmerk ten opzichte van zowel fiatgeld als goud. Of dat voldoende is om bitcoin tot dé wereldwijde waardeopslag te maken, is een open vraag die afhangt van factoren als regelgeving, technologische ontwikkelingen, concurrentie van andere assets en macroeconomische omstandigheden.
Wat wel duidelijk is: de vergelijking tussen bitcoin en goud wint aan mainstream aandacht. Grote vermogensbeheerders, pensioenfondsen en centrale banken kijken steeds serieuzer naar bitcoin als onderdeel van een gespreide portefeuille. Dat is een bredere trend die los staat van de mening van één econoom, maar door stemmen als die van Ammous wel verder aangewakkerd wordt.
Risico's blijven reëel
Wie op basis van dit soort uitspraken overweegt in bitcoin te stappen, doet er goed aan de risico's niet uit het oog te verliezen. Bitcoin is een volatiel activum zonder dividenden, kasstromen of fysieke dekking. Koersen kunnen in korte tijd met tientallen procenten dalen. Historische prestaties bieden geen garantie voor de toekomst. Regulatorische onzekerheid, met name in Europa via de MiCA-wetgeving, voegt een extra laag complexiteit toe voor Nederlandse beleggers.
De vergelijking met goud mag dan aantrekkelijk klinken, goud heeft ook bewezen crises te doorstaan over eeuwen. Bitcoin heeft dat bewijs simpelweg nog niet kunnen leveren. Dat maakt het een interessant maar ook onzeker activum, en doe altijd eigen onderzoek voordat je financiële beslissingen neemt.
Vooruitblik
De discussie over bitcoin als alternatief voor goud zal de komende jaren alleen maar intensiveren, zeker naarmate de volgende bitcoin-halving nadert en institutionele adoptie verder toeneemt. Of Ammous gelijk krijgt, zal de tijd uitwijzen. Zijn argument over de vaste voorraad is in elk geval een van de meest besproken redenen waarom mensen bitcoin serieus nemen als langetermijn waardeopslag. Het debat is nog lang niet beslecht.
